Ogólnopolska Inauguracja Roku Szkolnego 2007/2008

Dnia 3 września 2007 roku Minister Edukacji Narodowej prof. Ryszard Legutko wziął udział w Ogólnopolskiej Inauguracji Roku Szkolnego 2007/2008 w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 6 imienia Jana Kochanowskiego w Radomiu.

Uroczystość poprzedziła Msza Święta w radomskim Kościele Świętej Trójcy, z udziałem uczniów i nauczycieli. Homilię wygłosił ks. biskup ordynariusz diecezji radomskiej Zygmunt Zimowski.

W Ogólnopolskiej Inauguracji Roku Szkolnego 2007/2008, która odbyła się w Zespole Szkół Ogólnokształcących im. Jana Kochanowskiego, uczestniczyło wielu zaproszonych gości: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Kazimierz Michał Ujazdowski, Przedstawiciel Parlamentarzystów Ziemi Radomskiej - Poseł Marek Suski, Wojewoda Cezary Pomarański, Prezydent Miasta Radomia Andrzej Kosztowniak, Biskup Edward Materski.

Szef resortu edukacji Ryszard Legutko podkreślił, że przykład radomskiej "szkoły olimpijczyków", w której odbywały się uroczystości, pokazuje, że mimo trudnych warunków, w jakich działa oświata, można w tej dziedzinie osiągnąć bardzo wiele. Osiągnięcia nauczycieli i uczniów w dziedzinie olimpiad przedmiotowych pozwoliły na znalezienie się szkoły w czołówce corocznego prestiżowego rankingu miesięcznika edukacyjnego Perspektywy i Rzeczypospolitej. Od 1999 roku do chwili obecnej znajduje się w pierwszej dziesiątce szkół średnich sklasyfikowanych przez autorów rankingu. Podobnie wysokie miejsca szkoła zajmowała w ogłaszanych rankingach Polskiego Komitetu ds. Oświaty UNESCO.

Jego zdaniem, choć pieniądze odgrywają dużą rolę, to jeszcze ważniejsze jest u nauczycieli profesjonalne podejście do przekazywania wiedzy, a u młodzieży - chęć jej przyswajania. Jego zdaniem, szkoła powinna równocześnie uczyć i wychowywać, a także dbać o harmonijny rozwój uczniów, powinna być wspólnotą.

Minister Kultury Kazimierz Michał Ujazdowski, cytując Jana Kochanowskiego, zauważył, że młodość ma prawa do szaleństwa. "To jest wyjątkowy okres w życiu człowieka. Szczery, autentyczny, w którym zadaje się radykalne pytania. Macie prawo do zabawy i radości, ale jest głębszy sens szaleństwa młodości. To bycie nieprzeciętnym" - mówił do młodzieży Minister.

Po uroczystościach minister Legutko spotkał się z młodzieżą. Uczniowie pytali o jego plany dotyczące edukacji i zmiany w nowym roku szkolnym.

Poniżej zamieszczamy treść przemówienia Ministra Edukacji Narodowej Ryszarda Legutko wygłoszonego podczas inauguracji.

Szanowny Panie Dyrektorze!
Szanowni Nauczyciele!
Drodzy Uczniowie!

    Witam serdecznie wszystkich Państwa tu zgromadzonych. Cieszę się, widząc wokół siebie tak wiele młodych twarzy. Cieszę się także z możliwości spotkania z Waszymi rodzicami i wieloma znakomitymi pedagogami, dzięki którym Zespół Szkół  Ogólnokształcących  im. Jana Kochanowskiego określany jest często mianem szkoły olimpijczyków.

    Przykład szkoły, w której dzisiaj mam przyjemność gościć, dobitnie pokazuje, że mimo trudnych warunków finansowych, w jakich działa obecnie polska oświata, można w dziedzinie edukacji osiągnąć bardzo wiele. Wiem o sukcesach, jakie tutejsi uczniowie odnoszą regularnie w olimpiadach przedmiotowych. Wiem, że od ponad dziesięciu lat duży nacisk kładą Państwo na nauczanie języków obcych. Wiem, jak wielu tutejszych maturzystów bez problemu dostaje się na wybrane przez siebie kierunki studiów. Jakie wnioski płyną z tych dokonań dla całej polskiej oświaty? A pytając jeszcze inaczej: jakie warunki musi spełniać dobra szkoła?

    Po pierwsze: choć pieniądze odgrywają w niej rolę istotną, to jeszcze ważniejsze jest u nauczycieli profesjonalne podejście do przekazywania wiedzy, a u młodzieży - chęć jej przyswajania. „Chcieć” bardzo często znaczy „móc”. Bez rozbudzenia aspiracji w ludziach młodych żadne przedsięwzięcie edukacyjne udać się nie może.

    Po drugie: jedną z przyczyn sukcesów tej szkoły jest jej sprawne działanie – w atmosferze bezpieczeństwa, przestrzegania szkolnego regulaminu oraz wzajemnego szacunku między uczącymi i uczniami. Dyscyplina w szkole nie wyklucza uczniowskiej wolności. Przeciwnie, zainteresowanym nauką otwiera pole do spokojnej realizacji indywidualnych pasji i rozwijania talentów. Podobna praktyka powinna być standardem w polskim szkolnictwie.

    Po trzecie: szkoła powinna równocześnie uczyć i wychowywać. Przekazywać konkretną wiedzę, sprawności i normy etyczne, a także reguły dobrego wychowania, w tym umiejętność precyzyjnego i ładnego posługiwania się językiem polskim. Niezbędny jest także rozwój wśród młodych ludzi wiedzy historycznej, pokazujący czerpane z naszych dziejów wzorce postaw patriotycznych i obywatelskich. - Ojczyzna nie jest i nie może być słowem wstydliwym.

    Po czwarte: szkoła winna także dbać o harmonijny rozwój uczniów, tak aby młodzież opuszczająca szkolne mury była przygotowana do dalszego kształcenia się w szkołach o różnym profilu. Informatycy powinni czytać i rozumieć Dostojewskiego, a humaniści sprawnie poruszać się w świecie nowoczesnych technologii.

    Wreszcie, po piąte: szkoła winna być wspólnotą, w której wiele się dzieje - chór, kółko dramatyczne, debaty, inicjatywy charytatywne, grupy zainteresowań, drużyna sportowa.

    W ciągu następnych lat polska edukacja ma szansę skorzystać z wielkiej kwoty prawie 3 mld euro z funduszu europejskiego, przeznaczonego między innymi właśnie na sfinansowanie szerokiego programu zajęć pozalekcyjnych. Powinniśmy się wszyscy postarać – resort edukacji, samorządy i szkoły – aby tę kwotę dobrze wykorzystać.

    Kończąc, wszystkim Nauczycielom, Uczniom i ich Rodzicom w naszym kraju życzę pomyślnego roku szkolnego, który dzisiaj inaugurujemy. Uczniom chciałbym szczególnie życzyć, posługując się słowami patrona goszczącego mnie Zespołu Szkół – by rozum był przy młodości. Ze swej strony pragnę powiedzieć, iż w sercu mam także inne słowa Kochanowskiego skierowane do władających Rzeczpospolitą:

Miejcie to przed oczyma zawżdy swojemi,
Żeście miejsce zasiedli boże na ziemi,
Z którego macie nie tak swe własne rzeczy,
Tako wszytek ludzki mieć rodzaj na pieczy.

Jeszcze raz wszystkim życzę pomyślności, wytrwania w trudzie uczniowskim i nauczycielskim, a także tej szczególnej radości, jakiej zawsze doświadczamy, gdy widzimy, iż nasz trud przynosi owoce.